خطبه های نماز جمعه ۹ آذر در شهر اندیشه

خطبه‌های نماز جمعه ۲۵ آبان به امامت خطیب ارجمند حجت الاسلام والمسلمین مروج

 

بسم الله الرحمن الرحیم… خودم و همه شما نمازگزاران روز جمعه را به فرمانبرداری از خداوند متعال و رعایت تقوای الهی و مراقبت همیشگی در نیات و گفتار و اعمال سفارش می کنم. « فَالْمُتَّقُونَ هُمْ اَهْلُ الْفَضائِلِ » وجود نازنین مولی الموحدین امیرالمومنین علی بن ابی طالب (صلوات الله و سلامه علیه) در خطبه ۱۹۳ نهج البلاغه در بیان ویژگی های اهل تقوا می فرمایند یکی از مهمترین ویژگی های اهل تقوا بی‌تعلقگی نسبت به دنیا و همچنین تعلق ویژه آنها به خداوند متعال است. حضرت در هفتمین ویژگی می فرمایند: « وَ لَوْلاَ الاَْجَلُ الَّذِی کَتَبَ اللّهُ عَلَیْهِمْ لَمْ تَسْتَقِرَّ أَرْوَاحُهُمْ فِی أَجْسَادِهِمْ طَرْفَهَ عَیْن، شَوْقاً إِلَى الثَّوَابِ، وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ » اگر نبود آن اجل، اگر نبود آن ساعتی که برای هر کسی مقرر شده تا در آن لحظه و در آن ساعت، حتی به اندازه یک چشم به هم زدنی که شاید کمتر از یک ثانیه باشد یا لحظاتی کمتر از ثانیه، اگر نبود آن لحظه ای که باید جان در بدن ها تا آن لحظه مستقر باشد، جان اهل تقوا و اهل ایمان یک لحظه هم در قفس تن نمی‌ماند چرا که اهل تقوا شوق پرواز دارند و آرزوی لقای الهی را دارند. اما در انتهای این ویژگی حضرت می فرمایند « شَوْقاً إِلَى الثَّوَابِ، وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ » این عبارت چه معنایی می تواند داشته باشد؟ اگر اهل تقوا مشتاق مرگ هستند و آرزوی مرگ را دارند، مراد از این « خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ» چیست؟ این ترس آنها چه ترسی است؟ شوق و ترس با هم سازگار نیست.

شاید کسی بگوید به ظاهر آنها از مرگ خوف دارند در حالی که حضرت می فرمایند « خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ » نه. آنها از مرگ خوفی ندارند. « خَوْفاً مِنَ المَوْتِ» نیست. « شَوْقاً إِلَى الثَّوَابِ، وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ » است. آنها از عظمت الهی نگران هستند، از جلالت الهی و مواجهه با آن عظمت و جلالت نگران هستند. از این هراسناک هستند که وقتی من لحظه مرگم فرا رسید، هر چقدر هم که اهل تقوا باشم، هر چقدر هم اهل مراقبت باشم، هر چقدر هم که توشه جمع کرده باشم، در مواجهه با خداوند متعال چه پاسخی دارم بدهم؟ چه بسا آن لحظه ای که پرده ها کنار رود، آن لحظه ای که چشم برزخی ها باز شود، آن لحظه ای که از دنیا فاصله می گیریم و این دنیای اعتباری را کنار می گذاریم، آن لحظه ای که از بی ارزشی دنیا و تعلقات دنیا اطلاع پیدا می کنیم ، آن لحظه یک هراس و خوفی در دلها قرار می گیرد.

حضرت امام (اعلی الله مقامه الشریف) در کتاب اربعین حدیث خود که معروف به چهل حدیث است، در حدیث بیست و دوم، که موضوعش حدیث کراهت از مرگ است، در بیان حالات مرگ اهل ایمان و اهل تقوا می فرمایند اهل ایمان هم نگران هستند، اهل ایمان هم خوف دارند البته نه از مردن، نه از مرگ، بلکه حضرت امام می فرمایند خوف و دل نگرانی آنها از عظمت حق تعالی و جلالت آن ذات مقدس است. چرا که در آیه ۹ سوره ق آمده است « وَجَاءَتْ سَکْرَهُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ » آن لحظه ای که سکرات موت و حالت بیهوشی مرگ که به حق هم است و تمام واقعیات جهان پس از مرگ را انسان متوجه می شود، این سکرات موت باعث می شود که پرده ها کنار رود و متوجه واقعیات شویم، خداوند می فرماید « وَجَاءَتْ سَکْرَهُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِکَ مَا کُنْتَ مِنْهُ تَحِیدُ » همان مرگی که همه از آن نگران هستند و خوف دارند، کسانی که اهل معصیت هستند به خاطر این نگرن هستند که عملی ندارند و کسانی که اهل تقوا هستند، خوف و نگرانی آنها به خاطر عظمت و جلالت الهی است. می فرماید « لَقَدْ کُنْتَ فِی غَفْلَهٍ مِنْ هَذَا » بعد از آن لحظه ای که پرده ها کنار می رود و جان انسان را می گیرند می فرماید « فَکَشَفْنَا عَنْکَ غِطَاءَکَ » ما پرده ها را کنار می زنیم « فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ » آن روز چشمانت تیزبین می شود. آن روز چشمانت چیزهایی را می بیند که قبل از آن نمی دید. این سخن را قرآن می گوید.

بنابراین خوف اهل تقوا، « خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ » که امیرالمومنین می فرماید « خَوْفاً مِنَ الْمَوْتِ» نیست. این خوف اهل تقوا به خاطر این است که پرده ها کنار می رود و اهل تقوا می بینند که یوم الحسره که نام روز قیامت است، حقیقتا یوم الحسره است. روز قیامت برای اهل تقوا هم یوم حسرت است چون آنها هم می گویند ای کاش توشه بیشتری بر می داشتیم. ای کاش یک جلسه هم از نماز جمعه غفلت نمی کردیم. ای کاش یک نماز خود را به فرادی نمی خواندیم. ای کاش از زبان خود بیشتر مراقبت می کردیم، ای کاش از چشم خود بیشتر مراقبت می‌کردیم، ای کاش انس بیشتری با قرآن داشتیم، ای کاش بیشتر به فقرا و نیازمندان کمک می کردیم، ای کاش توجه بیشتری به اموال خود داشتیم که از کجا به دست آوردیم و در کجا هزینه کردیم، ای کاش خمس و زکاتم را می پرداختم. ای کاش حق سائل را می پرداختم. ای کاش به ایتام توجه می کردم. اسلام که فقط به نماز خواندن نیست، اسلام که فقط به نماز جمعه و نماز جماعت رفتن نیست، آن لحظه انسان به تمام ابعاد زندگی توجه می کند. این ای کاش ها و ای کاش ها، این نگرانی ها در آن لحظه، این خوف و هراس و دل نگرانی ها در آن لحظه به خاطر اعمال این دنیاست که اهل تقوا به آن توجه دارند، چشم شان تیز می شود، چشم شان باز می شود و بعد متوجه می شوند که چرا کمتر انجام دادند و می گویند ای کاش اعمال بیشتری انجام می دادیم.

وقتی که آیات شریفه « إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ » خطاب به پیامبر عظیم الشان اسلام نازل شد، پیامبر خیلی نگران شد. مفسرین نقل کردند بعد از اینکه پیامبر اسلام متوجه شد که شاید آخرین سال عمر پرخیر و برکت آن حضرت باشد، یا آخرین ماه های عمر پرخیر و برکت آن حضرت است، مقداری احساس نگرانی کردند. اصحاب از ایشان سوال کردند یا رسول الله! شما دیگر چرا نگران هستید؟ شما به عالم برزخ اشراف دارید. شما به معراج رفته اید و جهنم و بهشت را با چشمان خود دیده اید، با جبرئیل امین در تماس بوده اید، با آسمان ها و با وحی در ارتباط بوده اید، شما دیگر چرا نگران هستید؟ آن حضرت فرمودند « فَأَیْنَ هَوْلُ اَلْمُطَّلَعِ » چگونه خواهد بود آن هول، آن نگرانی، آن اضطراب، آن حالت ترسی که انسان در لحظه ای که پرده ها کنار می رود و اشراف بیشتری به عالم دیگر پیدا می کند، در آن لحظه ای که به عالم آخرت و عالم برزخ اشراف کاملی پیدا می کند، آن لحظه، لحظه ای نگران کننده است؛ چون چشم ها باز می شود و حقایق را به صورت صد در صد انسان می بیند و متوجه می شود.

حضرت امام (قدس سره) می فرمایند حداقلش این است آن لحظه ای که ملک الموت می خواهد جان انسان را بگیرد، آن لحظه چشم برزخی انسان نسبت به خودش و نسبت به اطرافیش باز می شود. لذا به ما دستور دادند که آن لحظه قرآن خوانده شود، اهل ایمان در کنار میت باشند، اهل نماز در کنار میت باشند، چون آن لحظه وقتی چشم برزخی میت کنار می رود، کسانی که تارک الصلاه هستند، کسانی که اهل معصیت هستند، اگر کنار میت باشند، میت اذیت می شود چرا که چهره برزخی آن افراد را می بیند، آن حالت برزخی افراد را می بیند و احساس ترس و نگرانی می کند. اینها حقایقی است عزیزان که روایات به ما گفته اند. منظور از کلمه هول در عبارت « هَوْلُ اَلْمُطَّلَعِ » همان ترس و نگرانی است، معنای این عبارت این است که وقتی روح انسان از بدنش خارج شد، یک اشرافی بر بدن و اعمال خودش پیدا می کند ، یک اطلاع دقیق‌تری پیدا می کند، چون در آن زمان روح انسان از عالم جسم خارج می شود و به عالم بالاتر قدم می گذارد، به عالمی قدم می گذارد که که در آنجا بر این عالم دنیا که اسفل عوالم است، اشراف پیدا می کند. گفته شده که پایین ترین عوالم، عالم دنیا و عالم خاکی است. وقتی روح انسان از این عالم خاکی جدا شد، روحش پرواز کرد و از قفس این تن خارج شد، مانند آن کودکی است که وقتی از رحم مادر خارج می شود از آن محیط تاریک و بسته و  کوچک به محیط دنیا وارد می شود، قطعا محیط دنیا خیلی محیط بازتر و بزرگتر و جامع تری است نسبت به رحم مادر. عزیزان! عالم آخرت هم به همین صورت است. لذا این نگرانی را حتی کودک هم در آن لحظه پیدا می کند و به همین خاطر هم گریه میکند. گریه کودک در لحظه ای که می خواهد وارد عالم دنیا بشود، نشانه نگرانی کودک است. این ترس کودک نیست. چون که کودک احساس نگرانی می کند، گریه می کند. در روایات آمده است و به ما فرموده اند که به این صورت دعا کنید که « اَللّهُمَّ اَعُوذُ بِکَ مِنْ هَوْلِ الْمُطَّلَعِ » خدایا ما را از سکرات موت و سختی های جان کندن نجات بده و« هَوْلِ الْمُطَّلَعِ » را بر ما آسان بگردان.

اگر بخواهیم تشبیه کنیم و مثالی بزنیم، چندتا مثال عرض می کنم. کسی که درس خوانده و امتحان کنکور داده باز هم نگران است و دلهره دارد. این اضطراب و دلهره ای که چنین شخصی دارد با اینکه می داند درسش را خوب خوانده، با اینکه می داند به تمام پرسش ها پاسخ داده است و احتمالا پاسخ ها هم درست است؛ اما باز یک نگرانی دارد، با این حال که درسش را هم خوب خوانده است. تا وقتی نتیجه را اعلام نکنند این شخص نگران است. این خوف و رجائی که گفته شده مومن باید داشته باشد یعنی همین. شما همه اهل تقوا هستید، شما قطعا جزء ابرار هستید، اهل نماز و دعا و مناجات هستید؛ اما باز هم یک نگرانی دارید. این خوف، خوف از جلالت و عظمت الهی است. این نگرانی، نگرانی پسندیده ای است. اهل تقوا از مرگ کراهت ندارند، از مرگ وحشت ندارند، وقتی پرده ها کنار رفت و فهمیدند آن عالم چگونه است، آنها نگران هستند که چگونه در برابر خداوند متعال باید پاسخگو باشند، آنها نگران هستند که نکیر و منکر چگونه از آنها سوال خواهند کرد. این نگرانی آنها نگرانی پسندیده و به جایی است. این نگرانی، نگرانی است که همه اهل تقوا دارند. امیرالمومنین (علیه السلام) هم که فرموده بودند من انسم به مرگ بیشتر از انس کودک به سینه مادر است اما باز می بینیم که چشمانشان گریان است و در شب های جمعه دعای کمیل را زمزمه می کند، در نیمه شب ها و سحرها اشک می ریزد و پیشانی بر روی خاک می گذارد. این امیرالمومنین (علیه السلام) است که نگران است، امام سجاد (علیه السلام) در دعای ابوحمزه ثمالی برای تاریکی شب اول قبر خود گریه می کند. « أَبْکِی لِظُلْمَهِ قَبْرِی » برای سوال نکیر و منکر گریه می کند. این نگرانی ها و دلهره ها باید برای اهل تقوا باشد و طبیعی هم هست.

عزیزان! باید دعا کرد و از خداوند بخواهیم که توفیق کسب تقوا را به ما عنایت کند. توفیق اعمال صالح را روزی ما کند و آن لحظاتی که برای هر کسی لحظات سختی است، چرا که « کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَهُ الْمَوْتِ » آن لحظات برای همه پیش خواهد آمد. مرگ حقیقت دارد، مرگ حق است « الْمَوْتَ حَقُّ، وَ سُؤالَ مُنْکَرٍ وَ نَکیرٍ فِى الْقَبْرِ حَقُّ، وَ الْبَعْثَ حَقُّ » لحظه ای که میت را تلقین می دهیم همه این حقوق را برای او متذکر می‌شویم و می گوییم همه اینها حق است اما این نگرانی هم حق است. انشاءالله آن لحظه ای که ملک الموت جان ما را می گیرد با سفارش اهل بیت (علیهم السلام) این نگرانی ها هم برطرف خواهد شد.

بارپروردگارا! قسمت می دهیم به حق اباعبدالله الحسین (علیه السلام) سکرات موت را بر ما آسان بگردان. آن تقوایی که سکرات موت را برما آسان می کند روزی ما و خانواده های ما بگردان. یک لحظه ما را به نفس خودمان غافل وامگذار. عاقبت ما ختم به خیر بگردان.

خطبه دوم

مجددا خودم و همه شما خواهران و برادران نمازگزار را به رعایت تقوای الهی و مراقبت در رفتار، مراقبت در گفتار، مراقبت در اعمال سفارش می کنم. عزیزان! فرمانبردار خداوند باشیم. از هوای نفس پیروی نکنیم، امام صادق (علیه السلام) می فرمایند آنچه که به ما فرمان می‌دهد که به سمت لذت ها برویم، آن هوای نفس است و آن چه که به ما فرمان می دهد که به سمت تکلیف برویم که البته خیلی سخت است و انسان را مکلف می کند که اعمالی را انجام دهد، آن عقل و وحی و شرع است. لذا مراقب باشیم دقت کنیم هرکجا که نفس به ما فرمان داد که به سمت آرامش و راحتی برویم و به لذت بردن توجه داشته باشیم، بدانیم که آن فرمان نفس است و جایی که مامور به تکلیف شدیم، هرگاه مقید شدیم، منضبط شدیم مراقب شدیم، هر وقت ندای درون به ما دستور داد که مراقب زبانت باش، مراقب چشمت باش، هر حرفی را نزن، هر مجلسی را نرو، این دستور عقل است، این دستور وحی و دستور خداوند متعال است. لذا مراقبت بکنیم مواظبت بکنیم، مراقبت سخت است، این اسب چموش را رها نکنیم که خدای ناکرده ما را بر زمین نزند.

در هفته ای که گذشت رهبر معظم انقلاب اسلامی در سالروز ولادت با سعادت نبی مکرم اسلام خاتم انبیاء محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) و امام جعفر صادق (علیه السلام) در دیدار سران قوا و جمعی از مسئولان نظام و سفرای کشورهای اسلامی و همچنین مهمانان شرکت کننده در سی و دومین اجلاس بین المللی وحدت اسلامی تنها راه سعادت بشریت را تبعیت از اسلام و قرآن دانستند و فرمودند: «انقلاب اسلامی به عنوان یک الگو به برکت چهل سال مقاومت و ایستادگی ملت ایران اکنون به شجره طیبه و تناوری تبدیل شده است که تهدیدها و حرکات خباثت آمیز آمریکا و رژیم صهیونیستی همچون گذشته تاثیری نخواهد داشت.» رژیم صهیونیستی چند سال پیش در آن جنگ سی و سه روزه شکست خورد. سی و سه روز طول کشید، مسلمانان سی و سه روز مقاومت کردند، در این جنگ سی و سه روزه کسی که پیروز شد جبهه مقاومت بود. سال ها  بعد، اسرائیل مجددا بعد از سی و سه روز در مقابل حزب الله لبنان شکست خورد، باز هم چند سال بعد در جنگ بیست و دو روزه، در نوار غزه، در مقابل جبهه مقاومت دوباره شکست خوردند. با هم در جنگ بعدی، طی هشت روز شکست خوردند و تسلیم شدند. در هفته های اخیر نیز فقط بعد از گذشت دو روز، تسلیم شدند و شکست خوردند. این نشانگر ضعف روزافزون رژیم صهیونیستی است. امروز هم قطعا مردم یمن و انصارالله به فضل الهی و دعای خیر شما نمازگزاران عزیز پیروز خواهند شد. امروز آمریکا و رژیم صهیونیستی غلط می کنند که ملت ایران را تهدید کنند. تهدیدها و خباثت های آنها تا به امروز شکست خورده و از این به بعد هم شکست می خورد و تحریم هم به برکت مقاومت شکست خواهد خورد و در یک کلمه دشمن هیچ غلطی نمی تواند بکند.

رهبر عزیز فرمودند «امروز برخی کشورهای منطقه به جای ولایت الله از آمریکا تبعیت می کنند، آمریکا هم بنا به طبع استکباری خود آنها را تحقیر می کند.» در طول ۲۵۰ سالی که از عمر کشور آمریکا می گذرد، آمارها می گوید که ۹۳ درصد عمر کشور آمریکا مشغول به جنگ و جنگ طلبی بوده است یا گروه های تروریستی را حمایت کرده است. این کشوری که ۹۳ درصد حیات خود را در حال جنگ و جنگ طلبی بوده است که در همین سال های اخیر، فقط در همین ۲۰ سال اخیر، ۵۰۰ هزار نفر قربانی جنگ طلبی این کشور استکباری شدند، آنها حق ندارند کشورهای دیگر را تحقیر کنند. نه تنها کشور عربستان را تحقیر می کند، ولیعهد عربستان را تحقیر می کند بلکه به خود جرئت می دهد که ملت شریف و عزیز ایران را نیز تروریسم خطاب کند. خود شما تروریست هستید، خود شما حامی تروریست هستید. شما ۲۵۰ سال است که جنگ طلب بودید، از تروریست ها حمایت می کردید، در منطقه تروریست ها را تجهیز می کردید. طالبان را چه کسی به وجود آورد؟ القاعده را چه کسی به وجود آورد؟ امروز داعش را چه کسی به وجود آورده است؟ کدام کشورها از داعش و گروه های تکفیری حمایت می کنند؟ گروه‌های تروریستی در منطقه را چه کسی تقویت و حمایت می کند؟ یقینا خود آمریکا و خود اسرائیل جزء اولین کشورهای تروریست جهان هستند.

امروز سران آل سعود دیگر در هیچ کجای دنیا جایی ندارند. عزیزان! در اخبار مشاهده کردید، دیدید که وقتی ولیعهد عربستان وارد مصر شد، وارد تونس شد، وارد الجزایر شد، به هر کشوری که رفت، گروه گروه مردم بر علیه او شعار می دادند و او را ابوالمنشار یعنی پدر اره خطاب می‌کردند. یعنی کسی که خودش تروریست است، کسی که به ناحق خون مظلوم را می ریزد. امروز هم تمام کشورهای دنیا، حتی کشورهای اروپایی، نخبگان عالم، کشور عربستان و ولیعهد عربستان را به عنوان یک ظالم و خون ریز می شناسند. امروز هزاران کودک یمنی به چه جرمی در یمن به خاک و خون کشیده می شوند؟ هشتاد هزار کودک یمنی به چه جرمی در فقر و ضعف به سر می برد؟ بیش از ۱۰ هزار کودک یمنی را به شهادت رساندند. « بِأَیِّ ذنبٍ قُتِلَت» به چه جرمی اینها کشته شدند و به شهادت رسیدند؟ چنین کارهایی نشانه شکست آمریکا و شکست نوکران آمریکا در منطقه است.

خداوند را شاکریم که دشمن های ما را از احمق ها قرار داده است. به قدری آنها احمق هستند که  تحریم های نفتی ما را از ۱۳ آبان یعنی هنگام شروع فصل سرما آغاز کردند، یعنی زمانی که کشورهای  دنیا نیاز به انرژی و سوخت دارند، این قدر خدا دشمنان ما را احمق قرار داده است، این قدر آنها عجول هستند که حتی تا روز ۱۳ آبان صبر نکردند و ۴۰ روز مانده به ۱۳ آبان تحریم ها را آغاز کردند و بازار ارز کشور را متلاطم کردند و به نوسان انداختند، وقتی هم که ۱۳ آبان سر رسید دیگر هر کاری که از دستشان بر می آمد، انجام داده بودند، وقتی ۱۳ آبان سر رسید با یک مدیریت درست، بانک مرکزی ورود پیدا کرد. البته مقام معظم رهبری فرمودند که مسئولین قبلی بانک مرکزی قطعا بی‌تدبیری کردند، اما دولت با جلساتی که به فرمان مقام معظم رهبری تشکیل داد و سران سه قوه با هم نشستند و همفکری کردند و مدیریت کردند و در روز سیزده آبان که آغاز تحریم های همه جانبه آمریکا بود، همه دنیا مشاهده کردند که نه تنها ارز نوسان پیدا نکرد بلکه روز به روز کاهش هم پیدا کرد و امروز می بینیم که ارز کاهش پیدا کرده است و انشاءالله و به فضل الهی ما در این جبهه نابرابر و در این جنگ نابرابر اقتصادی هم آمریکا را شکست خواهیم داد.

اما اهم مناسبت های هفته جاری. شنبه دهم آذرماه، مهمترین مناسبت این هفته است که سالروز شهادت فقیه مجاهد حضرت آیت الله سید حسن مدرس (رضوان الله تعالی علیه) و روز مجلس است. شهید مدرس می تواند به عنوان یک اسوه و الگو برای نمایندگان محترم مجلس باشد. حضرت امام به مردم می فرمودند که سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید. فرقی ندارد که در چه انتخاباتی باشد؟ چه در انتخابات ریاست جمهوری و چه در انتخابات نمایندگان محترم مجلس، چه در انتخابات خبرگان رهبری، حتی شوراهای شهر هم که متولیان فرهنگی و متولیان اجتماعی شهرها هستند، باید مردم در انتخاب خود دقت داشته باشند، باید مراقب باشند کسانی را انتخاب کنند که مصالح شخصی و مصالح جناحی را به مصالح ملی و مصالح کشور ترجیح ندهند.

حضرت امام خمینی (اعلی الله مقامه الشریف) می فرمایند: «سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید، البته مثل ایشان پیدا نمی شود. شاید آحادی مثل مدرس باشد. کسانی را که انتخاب می کنید باید مسائل را تشخیص دهند نه از افرادی باشند که اگر آمریکا تشری زد بترسند. باید بایستند و مقابله کنند.» لذا نمایندگان محترم مجلس بایستی کارشناسی کنند، چرا امروز بعد از ۴۰ سال که از انقلاب اسلامی گذشت، ما بایستی هنوز مشکلاتی داشته باشیم؟ درست است که رویش هایمان در انقلاب بیشتر از ریزش هایمان بوده است، قطعا پیشرفت ما بیشتر بوده است؛ اما اگر جایی هم اشکالی وجود دارد، مجلس باید نظارت دقیقی داشته باشد بر عملکرد تمام قوا، هم قوه مجریه که فرمان به دست قوه مجریه است و هم سایر قوا. همانطور که حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه ) فرمودند مجلس در راس امور است، یعنی مجلس می تواند نظارت کند، مجلس می تواند برخورد کند، مجلس می تواند رئیس جمهور و وزرایش را به استیضاح بکشاند. مجلس می تواند در هر موردی ورود پیدا کند و به وظیفه خودش عمل کند. اگر امروز مشکل اشتغال داریم، با اینکه ۴۰ سال از انقلاب گذشته است، بایستی دید موانع اشتغال کجاست؟ موانع صادرات کجاست؟ چرا نمایندگان مجلس وقتی نسبت به وزرایی که ضعیف عمل می کنند، برخورد قاطعی ندارند. چرا باید آن وزیر بعد از ۵ سال که در وزارتخانه اش ماند، در نامه استعفایش بنویسد من اصلا هیچ اعتقادی به دولت نداشتم. این چه وزیری است که هیچ اعتقادی به خود دولت ندارد؟ این چه وزیری است که برنامه های دولت خود را قبول ندارد؟ نماینده های مجلس بایستی نظارت کنند که یک چنین وزیری نیاید و بعد بگوید من اصلا مسکن مهر را قبول ندارم. چرا بایستی عده ای مستضعف در جامعه هر روز ضعیف تر شوند و فاصله طبقاتی بیشتر شود؟ آن وزیر هم بگوید خب بیشتر شده که بشود. به ما چه ارتباطی دارد؟ می خواستند تلاش کنند؟ اصلا ما چکار داریم به مستضعفین؟ مسکن مهر را من قبول ندارم. نظام باید نظام سرمایه داری باشد، نباید به تولیدات داخل توجهی کرد. چشم مان باید به بیگانگان باشد و برویم در این مملکت سرمایه گذار خارجی بیاوریم و از نیروی کار خارجی استفاده کنیم، از کالاهای خارجی استفاده کنیم تا با کلاس باشیم. نگاه ما نگاه غربی باشد. چرا بایستی به یک چنین وزیری اجازه دهند که پنج سال در مسند وزارت بماند؟ نه فقط این وزیر. این وزیر مذکور نمونه ای است از سایر وزرا. وزیر اقتصاد، وزیر کار، سایر وزرایی که استیضاح شدند. جالب اینجاست کسانی که استیضاح می شوند به گونه ای جلوه می دهند کانه آنها مظلوم بودند و در مظلومیت استیضاح شدند. به ناحق استیضاح شدند و حقشان نبوده که استیضاح شوند.

هر زمان هم که مشکلات فراوان می شود، دشمنان و معاندین می گویند این نشانه ضعف رهبری است با اینکه مردم رای دادند، مردم نماینده مجلس را انتخاب کردند، نماینده مجلس بی عرضگی کرده است، نماینده مجلس نظارت نداشته است، آن وقت رهبر زیر سوال می رود. مردم رئیس جمهور انتخاب می کنند، مردم در انتخابات بی توجهی می کنند، رهبر باید زیرسوال برود. چرا رهبر زیر سوال می رود؟ باید کسانی زیر سوال بروند که در راس همه امور هستند. چطور در جایی که می گویند ما در راس امور هستیم و ما باید در همه جا نظارت کنیم، آنجا پز نظارت را می دهند ولی زمانی که مشکلی پیش می آید، عقب نشینی می کنند.

عزیزان! خلاصه مطلب من در این است که می بایست اینطور نتیجه بگیریم که اگر بعد از ۴۰ سال که از انقلاب گذشته است، اگر همچنان امروز مشکلاتی وجود دارد، اگر ضعفی هست، اگر اقتصاد مقاومتی اجرایی نشده است، اگر اصل ۴۴ اجرایی نشده است، اگر خصوصی سازی در این کشور در چارچوب خود اجرایی نشده است، اگر موانع اشتغال، موانع صادرات، موانعی که امروز  برای اقتصاد کشور وجود دارد همه و همه به خاطر ضعف نظارت نمایندگان محترم مجلس است. اگر نمایندگان محترم مجلس دقت کارشناسانه داشته باشند، اگر نگاهشان جانبدارانه نباشد، اگر برخورد حزبی نداشته باشد، اگر نگاه جناحی نداشته باشد، اگر در مجلس فراکسیون درست نکنند، این همه فراکسیون درست کردند فراکسیون مستقلین، فراکسیون ولایی، فراکسیون اصلاح طلب، فراکسیون چپ، فراکسیون راست، در حالی که همه نمایندگان مجلس باید مدافع حقوق مردم باشند. اگر وزیری ضعف دارد، اگر مسئولی ضعف دارد، بدون هیچ چشمداشتی باید ورود کنند و مردم هم آنها را حمایت می‌کنند. مردم هم قاطعانه پشت سر آنها می ایستند. مردم پشت سر هر مسئولی که به وظیفه خود عمل می کند، محکم می ایستند. با اینکه می دانند یقینا همینطور است اما می بینیم باز هم ضعف هایی وجود دارد.

امیدواریم نمایندگان محترم مجلس مردم نیز دارند بر آنها نظارت می کنند، به این مسائل توجه داشته باشند. در طول تاریخ بعد از انقلاب، در ادواری که این نمایندگان آمدند و وارد مجلس شدند، شاید بتوان گفت ضعیف ترین دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی همین دوره بوده است که عده ای از نمایندگان دور هم جمع شدند، امروز وزیری را تایید کردند سپس فردا او را رد کردند. امروز وزیری را استیضاح کردند سپس فردا دوباره امضا کردند و از آن وزیر تقدیر کردند. واقعا خنده دار است. مردم می گویند اینها واقعا چکار می کنند؟ امروز استیضاح می کنند و فردا امضای تقدیر از آن وزیر را از نمایندگان جمع می کنند؟ این گروه بندی ها و تقسیم کردن نمایندگان و درست کردن برخی فراکسیون ها واقعا کار درستی نیست. همه نمایندگان وظیفه دارند که مدافع حقوق مردم باشند و اگر هر کجا هم کاستی بود، اگر هر کجا کوتاهی بود، سریعاً وارد عمل شوند.

مگر هدف از تشکیل این کمیسیون های مجلس برای چیست؟ این کمیسیون های فرهنگی که وجود دارد، بایستی مشکلات فرهنگی جامعه امروز ما را بررسی کند. سال ها می گذرد و دشمانان در این فضای مجازی فعالیت می کنند، این کمیسیون ها نیامدند بنشینند و بررسی کنند و ببینند آیا واقعا این فضای مجازی به نفع مردم است یا نیست؟ یا بایستی اصلاحش کنند یا مدیریتش کنند. به نظر ما نه بایستی تعطیلش کنند و نه اینطور رها و یله باشد که هر خبری را هر کسی دلش خواست در این شبکه ها بگذارد و بعد هم مشخص نباشد که این آقای «ادمین» کیست. به این بهانه که سرور این شبکه ها اینجا نیست، سرورش در اسرائیل است یا در انگلستان یا در آمریکاست و ما به آنها دسترسی نداریم، این طور جبهه را باز گذاشتن تا دشمن در داخل کشور نفوذ کند و هر حرفی را که دلش می خواهد بزند و هر شایعه ای را که دلش می‌خواهد بر علیه نظام، بر علیه مسئولین محترم نظام، پخش کند، درست نیست. آن وقت نمایندگان هم دست روی دست می گذارند و هیچ عکس العملی هم نشان نمی دهند. وظیفه این فراکسیون ها این است که بیایند و بررسی کنند الان وظیفه چه کسی است که فضای مجازی را بررسی کند؟ مشکلات بیکاری و اشتغال را چه کسی باید بررسی کند؟ خانواده ها به ما مراجعه می کنند و ما شرمنده این خانواده ها می‌شویم. در هر خانواده ای یک یا دو فرزند بیکار هستند. هر کدام هم تحصیل کرده هستند، یا کارشناس یا کارشناس ارشد یا دکتری هستند؛ اما شغلی برای ایشان نیست.

نمایندگان باید موانع اشتغال را بررسی کنند و ببینند که موانع اشتغال کجاست؟ ببینید گیر کار کجاست و این موانع را برطرف کنید. قوانینی را تصویب کنید که صادرات تسهیل شود، اشتغال ایجاد شود، دست مجریان باز باشد. نمایندگان بایستی مشکلات مردم را رسیدگی کنند. در بحث انتخابات، سال هاست که انتخابات برگزار می شود هم انتخابات مجلس شورای اسلامی و هم انتخابات شورای شهر و هم انتخابات ریاست جمهوری اما همچنان می بینیم بداخلاقی هایی هنوز در این انتخابات وجود دارد. چه کسی باید بر انتخابات نظارت کند؟ این مشکلات را چه کسی باید برطرف کند؟ غیر از این است که نمایندگان مجلس باید برعهده بگیرند چون اصلا مسئولیت برگزاری انتخابات شوراهای شهر با نمایندگان مجلس است. غیر از این است که آنها باید ضعف ها را ببینند. باید ببینند که ضعف کجاست؟ چرا باید رای ها خرید و فروش شود؟ چرا باید کسانی به ناحق بیایند و بر روی این صندلی ها بنشینند؟ چرا بررسی نمی شود؟ ضعف کجاست؟ آیا دستگاه قضایی کوتاهی می کند؟ آیا مسئولین انتظامی کوتاهی می کنند؟ علناً رای ها جلوی شعبه خرید و فروش می شود و بعد مردم به ما می گویند حاج آقا! ما دیدیم جلوی شعبه خرید و فروش شد؛ اما کسی نیست که بررسی بکند. کسی هم نیست که برخورد کند.  وقتی این آراء خرید و فروش می شود، مشخص است که مدرس ها وارد مجلس نمی شوند. مشخص است که اهل ایمان و نیروهای ارزشی و انقلابی انگیزه ای برای حضور در انتخابات ندارند چون می دانند خودشان اهل تعامل و خرید و فروش نیستند. خودشان نمی توانند پول های کثیف میلیاردی را هزینه کنند، لذا یک عده ای می‌آیند کاندید می شوند که مثل مدرس نیستند و این مشکلات را برای کشور و برای مردم به وجود می آورند. اینها را همه مسئولین باید توجه داشته باشند به ویژه نمایندگان محترم مجلس که این هفته ای که در پیش رو داریم، روز مجلس در آن قرار دارد و نمایندگان باید به این نکات با دقت برخورد کنند و بررسی کنند. مردم هم بدانند که گره همه مشکلات فقط در دست نمایندگان محترم مجلس است چون آنها به عنوان کارشناس در مجلس نشسته اند و مردم هم آنها را انتخاب کردند که فقط در این ۴ سال وقت بگذارند این مشکلات را بررسی دقیق کنند، میدانی بررسی کنند و در نهایت قوانینی را  تصویب کنند که آن موانع را بردارد یا اگر برخی از قوانین به اشتباه تصویب شده و مانع شده است، آن ها را برطرف کنند تا مشکلات حل شود اما متاسفانه می بینیم کم کاری هایی وجود دارد مثلا در ایام اوج نوسانات ارزی نمایندگان مجلس به تعطیلات تابستانی می روند یا دعواهای حزبی و جناحی راه می اندازند یا در استیضاح ها شاهد هستیم که بداخلاقی هایی انجام می‌گیرد. پشت صحنه امضاهایی جمع می شود و سپس امضاهایشان را هم پس می گیرند. خدای ناکرده اگر مسئولین به این انقلاب بی توجه باشند، عواقب بدی برای مسئولین خواهد داشت. حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه ) فرمودند اگر این انقلاب به زمین بخورد، اگر این اسلام به زمین بخورد، اسلام چنان سیلی خواهد خورد که دیگر به این زودی سرش را نمی تواند بلند کند. لذا مسئولین بایستی دقت کنند. مردم هم انتظار دارند از همه مسئولین به ویژه نمایندگان محترم مجلس که برخورد قاطعانه و انقلابی و کارشناسانه داشته باشند و خدای ناکرده نگاهشان حزبی و جناحی و گروهی نباشد. یقینا این سخنان من حرف دل همه شما عزیزان و همه شما مردم خوب نمازگزار روز جمعه است.

بارپروردگارا! آقا و مولای ما و صاحب ما را به ما برسان. قلب مقدس و نازنین آن حضرت را از ما راضی و خوشنود بگردان. نائب امام زمان ما، رهبر عزیز، رهبر فرزانه انقلاب بر تاییداتش، توفیقاتش، صحتش، عزتش، طول عمرش بیفزای. آن مسئولینی که بی توجه هستند، مسئولینی که خودشان را به خواب زده اند، خدایا از خواب غفلت بیدارشان بگردان.  مسئولینی که به خون شهدا خیانت می کنند، به اعتماد مردم خیانت می کنند، اگر قابل هدایت نیستند رسوا و برکنارشان بگردان. شر و مکر د شمنان ما را به خودشان برگردان. سربازان اسلام، مدافعان حرم، رزمندگان اسلام، بسیجیان عزیز ما، پاسداران انقلاب، نیروهای نظامی و انتظامی، ارتشیان غیور، خدایا بر نصرت و پیروزی ایشان بیفزای.

photo_2018-12-01_09-26-06photo_2018-12-01_09-26-12photo_2018-12-01_09-26-09

photo_2018-12-01_09-27-23photo_2018-12-01_09-27-16photo_2018-12-01_09-27-38photo_2018-12-01_09-25-51photo_2018-12-01_09-04-50photo_2018-12-01_09-05-00photo_2018-12-01_09-25-57 photo_2018-12-01_09-26-04     photo_2018-12-01_09-27-19

Google+Yahoo MailWhatsAppLineOutlook.comاشتراک گذاری

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه شما

اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ وَ ضاقَتِ الاَْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَ الرَّخآءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد اُولِى الاَْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِب الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرینَ.